یک مقام مسئول لیبی فاش کرد که “معمر قذافی ” رهبر لیبی اطلاعات و اسناد مهمی را در رابطه با ربوده شدن امام موسی صدر به اتحادیه عرب تحویل داده است. روزنامه “الشرق الأوسط ” به نقل از این مقام لیبی که خواست نامش فاش نشود، نوشت که قذافی از “عمرو موسی ” دبیرکل اتحادیه عرب خواسته است تا شیعیان لبنان را به همسو شدن با تلاشهای لیبی درباره ربوده شدن امام موسی صدر متقاعد کند.
به نوشته این روزنامه عمرو موسی پرونده اطلاعات محتوی تعدادی از اسناد مهم که لیبی آن را بخش جداییناپذیر از قضیه امام موسی صدر میداند، از مسئولان لیبی تحویل گرفته است.
بنابر این گزارش این پرونده نسخهای از تحقیقاتی است که مسئولان لیبی برای روش شدن حقایق مربوط به ربوده شدن امام موسی صدر و حوادث پیش از ربوده شدن وی انجام دادهاند و در این تحقیقات آمده است !!! که ایشان به طور داوطلبانه !!و بدون هیچ اجباری لیبی را به قصد رم پایتخت ایتالیا ترک کرده است!!! و پس از آن ناپدیده شده است.
به نوشته این روزنامه قذافی با پیشنهاد عمرو موسی درباره مسئله امام موسی صدر موافق است و هفته گذشته نیز عمرو موسی طی سفری به لبنان با مسئولان این کشور از جمله “نبیه بری ” رئیس پارلمان این کشور دیدار و گفتوگو کرد.
بر اساس این گزارش قذافی که ریاست دورهای اجلاس عربی را بر عهده دارد میخواهد از این جایگاه برای حل و فصل اختلافات با شیعیان در لبنان استفاده کند. این در حالی است که برخی منابع نزدیک به شیعیان در لبنان به الشرق الأوسط گفتند که بیشتر رهبران شیعی لبنان با میانجیگری عمرو موسی در این قضیه مخالف هستند زیرا وی نیز همان موضع لیبی برای شانهخالی کردن از مسئولیت سرنوشت امام موسی صدر را دارد.
امام موسی صدر در تاریخ بیست و پنجم آگوست ۱۹۷۸ (شهریور۱۳۵۷) همراه با دو نفر به نامهای شیخ “محمد یعقوب ” و “عباس بدر الدین ” سردبیر خبرگزاری لبنان وارد لیبی شد. بر اساس مدارک مستند حقوقی منتشر شده در دادگاه های لبنان و ایتالیا، امام موسی صدر توسط حکومت معمر قذافی ربوده شد و هیچ گاه لیبی را به مقصد ایتالیا ترک نکرد.
علامه فضل الله به همراه امام موسی صدر رهبر ربوده شده شیعیان لبنان
صادق طباطبایی در نوشته ای کوتاه برای صادق مدیا درباره رحلت علامه حاج سید محمد حسین فضل الله نوشت: علامه فضل الله روح و نیاز زمان را درک کرده بود.
متن نوشته صادق طباطبایی چنین است: بدون تردید مرحوم علامه فضل الله را باید در ردیف فقهائی دانست که روح و نیاز زمان را درک کرده بود. این درک وسیع از یکسو در آرای فقهی ایشان نمود داشت و از سوی دیگر نشاندهنده نقش بی بدیل استادان ایشان در شکل دهی تفکر اصولی و ارای فقاهتی ایشان می باشد. همه می دانند که مرحوم علامه فضل الله از حوزه درس شهید سید محمد باقر صدر خوشه های فراوان برچیده ودر دنیای چند صدائی لبنان که زعامت شیعی آن را امام صدر بر عهده داشته عمیق غور کرده بود.
خدا رحمتش کند
بینات: پایگاه اطلاع رسانی دفتر علامه فضل الله/ مجموعه عکس های کاملی از علامه / روایت تصویری از علامه فضل الله / فقیهی سیاسی با فعالیتهای اجتماعی گسترده: زندگینامه و آثار و مکتوبات علامه فضل الله / گزارش کلمه از ارتحال سید محمد حسین فضل الله: نماینده آیتالله فضلالله در ایران: تفکر آیتالله فضلالله به آیتالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی در ایران، بسیار نزدیک است. البته شاید در برخی امور ایشان به گونهای دیگر استدلال میکنند؛ مثلا نظر آیتالله خمینی ولایت فقیه است، اما ایشان به گونهای دیگر ولایت فقیه را قبول دارند. / العربیه: او در بین شیعیان به عنوان یک مرجع دینی میانه رو معروف بود و دیدگاه های اجتماعی او به ویژه دیدگاه های وی در مورد زنان روشنفکرانه تلقی می شد. / بی بی سی فارسی: او در مصاحبه ای که سال پیش با روزنامه وال استریت ژورنال انجام داد، گفت که نظرش با تئوری ولایت فقیه فاصله دارد و فکر نمی کند برای این مساله بتوان نقشی در لبنان قائل شد. / الجزیره: وارتبط اسم السید محمد حسین فضل الله بحزب الله اللبنانی حیث کان مرشدا روحیا للحزب فی سنواته الأولى بعد تأسیسه عام ۱۹۸۲٫ وکان من المؤیدین للثورة الإسلامیة فی إیران عام ۱۹۷۹٫ سیدمحمد حسین فضل الله مرشد و رهبرمعنوی حزب الله در سال های اول تاسیسش بود و همچنین از حامیان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ ایران. / سی ان ان: رهبر معنوی حزب الله درگذشت.. او در نامه ای به باراک اوباما نوشت: حمایت ها و پشتیبانی آمریکا از رژیم صهیونیستی آشکارا و شناخته شده است. / حزب الله: جهان امروز یک مبارز و رهبر واقعی را از دست داده است
سایت یاران صدر: خواندن نماز بر پیکر دکتر شریعتی و برگزاری مراسمی باشکوه برای چهلم او، از طرف امام موسی صدر، موجی از انتقادات تند از طرف روحانیون مخالف شریعتی را متوجه امام کرد. نامه ها و تلگراف های زیادی به امام رسید. حتی دایی امام موسی صدر هم او را بی نصیب نگذاشت!
در اینجا تلگراف علامه عسگری و بخش هایی از جواب امام موسی صدر را برای نمونه ذکر می شود. در آن زمان امام صدر رئیس مجلس اعلای شیعیان بود. اما علامه عسگری به خود امام نامه ننوشت و نامه را برای شیخ محمد مهدی شمس¬الدین، نایب رئیس مجلس فرستاد: «پس از سلام، شکایات و اخبار و اعتراضات زیادی به من رسیده که شفاهی، کتبی و تلگرافی بوده است و آن در مورد سید موسی صدر بوده که برای مرگ علی شریعتی که یک فرد کافر به دین و طریقت بود، مجلس عزاداری برپا نموده و یک فرد فاسد و بزرگترین دشمن دین و دینداران در تمام دنیا را شخص بزرگواری معرفی کرده است. این عمل او خلاف دین است و گمراهی را زیاد می کند و نمی دانم چه جوابی در قیامت خواهد داد. انالله و انا الیه راجعون . والسلام»
در مقابل، امام صدر در نامه ای به این انتقادات جواب می دهد. امام بعد از تکریم و ادای احترام می گوید: «…. دکتر شریعتی همان طور که می دانید تاثیر فراوانی بر جوانان مسلمان و محصلین و حتی در بسیاری از جوانان خوب و متدین و ارحام خود من از کوچک و بزرگ، دختر و پسر گذاشته است و آنان را که از وابستگی به کمونیست ها امتناع دارند و در عین حال نمی خواند هم دست و هم دوش دولت ها و دست راستی ها باشند و تمایلات اصلاحی دارند، آنان را با اسلحه فکری مناسبی مجهز کرده است…. وقتی که دکتر از ایران خارج شد و به اروپا رسید، همه امیدوار شدند که در گوشه ای آرام، دور از حمله ها و دفاع ها و مشکلات سیاسی، بزودی یک تز کامل و افکار سازنده برای آنها خواهد داد که اولا مثبت باشد، و ثانیا بعد از تجربه ها و مطالعه ها و محیط جدید ثابت باشد و تناقض هم نداشته باشد. ولی ناگهان دیدند که مرگ او را فرصت نداد. براستی درجه تاثر و مصیبت زدگی جوانان را نمی توان وصف کرد. در این حال، وضع روحی انتقادها را تشدید کرد و روابط این جوانان مسلمان را با روحانیت که ضمانت اسلام و راه معرفت احکام و تعالیم اسلام هستند تهدید می کرد. متارکه علمای ایران، حتی آیت الله خمینی و تسلیت نگفتن ایشان، حزن و عصبانیت این جوانان را تشدید نمود و من براستی مشاهده می کردم که دلجویی از اینها فقط می تواند مقداری که از روابط این جوانان مسلمانان با روحانیت باقی مانده است را حفظ و تقویت کند و امکان اصلاح اشتباهاتی که عست و شده است را باقی بگذارد. اگر نه، خطر آنکه آنان برای همیشه از روحانیت جدا شده و گرفتار انحرافات و خطرهایی که در دوری از روحانیت گریبانگیر آنان می شود، شوند، تهدیدشان کند. از این جهت من با وجود آنکه می-دانستم این کار مورد انتقاد برادران و روحانیون می شود و من در این اوضاع و گرفتاری ها ممکن است صدمه های شدید بخورم، فداکاری کرده و به این روش اقدام کردم و تحمل نتایج این کار را ثواب و اجر آخرت دانستم و امیدوارم خداوند قبول کند.»
انقلاب اسلامی سال های آغازین دهه سوم خود را آغاز کرده بود که نسل تربیت شده با اندیشه های امام موسی صدر و بینش امام خمینی، کاری کردند که تمام معادلات منطقه که فراتر از آن هژمونی قدرت آمریکا، هنوز از درک آن عاجز است. نسل جدید شیعیان لبنان که تحت تاثیر حضور ، گرایش فکری و فعالیت های امام موسی صدر، توانسته بودند دوران نامناسب گذشته را سپری کنند و جایگاه خود را به عنوان نیرویی در میان قدرت های برتر آن روز لبنان، تثبیت کنند، با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و حمایت و تایید پیرجماران ، راه امام موسی صدر را که حالا به دست رژیم منفور لیبی ربوده شده بود، چنان ادامه دهند که امروز دهمین سال شکست ذلت بار ارتش فولادی! اسراییل از جوانان شیعه حزب الله لبنان را با افتخار جشن بگیرند و این همه در حالی است که تا یک ماه آینده دیگر سالگرد حرب تموز یا به قول ایرانی ها، جنگ ۳۳ روزه نیز پرشکوه تر به پا می دارند.
برای پی بردن به عظمت پیروزی های حزب الله لبنان کافی است بدانید از ۱۹۴۸ تا تاکنون هیچ کشور عربی نتوانسته است در مقابل ارتش اسراییل مقاومت کند و این ارتش بارها مقهور مجاهدت جوانی شیعه لبنانی شده است.
با این حال و برغم آرایش سیاسی جدید که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در منطقه به وجود آمده است، هنوز آمریکا و دولت های غربی تفسیرهای غلط و نادرستی از وضعیت جدید دارند و به جای پذیرفتن شرایط تازه و تعامل با آن، سعی دارند با استفاده از ابزارهای خود، آن چه که می خواهند بشنوند و از واقعیت فرار کنند و این مبنا، باعث مشکلات امروز منطقه است. به قول نوام چامسکی که می گوید: چه کسی در آمریکا باور داشت که صدام برای آمریکا خطرناک است و دارای سلاح کشتار جمعی؟ چه کسی باور می کرد که صدام با القاعده در ارتباط است؟ دستگاه تبلیغاتی چنان افکار عمومی را کنترل و هدایت کرد که بعد از ۲-۳ نظر سنجی بیش از ۶۰ درصد مردم آمریکا اعتقاد داشتند که صدام سلاح کشتار جمعی دارد و در حملات یازده سپتامبر نقش مستفیم! بر این اساس، هیات حاکمه مشروعیتی کاذب ساخت و به عراق حمله کرد و بعد که همه از سلاح کشتار جمعی و القاعده سئوال کردند، بوش دوم اشک در چشمانش جمع کرد و با خواندن دعای همیشگی اشت گفت: دموکراسی! بله ما برای دموکراسی به عراق آمده ایم! و چه هدفی بالاتر از دموکراسی
همین مبنای عمل و تصمیم گیری کماکان در آمریکا وجود دارد و به جای واقع بینی، تلاش می کند رویاهای خود را به جامعه بقبولاند و البته در این زمینه کار خود را به نحو احسن انجام می دهند. اما نتیجه این رویا پردازی ها در عمل چیزی جز شکست برای آن ها نیست. اشتباهات مکرر سیاسی و استراتژیک در عراق، لبنان و از همه مهمتر ایران.
اشتباهی که دولت های غربی در مذاکرات هسته در زمان آقای خاتمی مرتکب شدند و می خواستند از حسن نیت نظام، جمهور اسلامی سوء استفاده کنند و هنگامه ای به اشتباه خود پی برده بودند که دیگر دیر شده بود را اهل فن به خاطر دارند.
بگذریم! می خواهم بگویم امروز حزب الله در لبنان اسلام رحمانی را به بهترین وجه اجرا می کند چه آن که مبنای بینش و اندیشه اش، تعالیم امام موسی صدر است و مبنای حرکتش، سیره امام خمینی: اشداء علی الکفار و رحماء بینهم. روشی که حزب الله لبنان آن را اجرا می کند، گفت و گو و سیاست ورزی در داخل است و استواری و مجاهدت در برابر دشمن اصلی، اسراییل.
هنوز دولت مهرورزان در دوره نهم، پایدار نشده بود که موج دیده بوسی و هم آغوشی مسئولان آن با ربایندگان “امام موسی صدر”، “رهبر ایرانی شیعیان لبنان و مقاومت اسلامی، مظهر وحدت اقوام و طوایف لبنانی و نماد گفت وگوی ادیان ومذاهب توحیدی”، همه جا را در نوردید.
از انتشار عکس های رییس دولت، معاون اول و وزیر امورخارجه اش در آغوش سرهنگ قذافی، دیکتاتور بزرگ معاصر و رباینده امام موسی صدر، چنین برآمد که اگرچه این دولت دم از اصول انقلابی می زد اما از اصول جز پروپاگاندای تبلیغاتی و شعارهای عوام پسند چیز دیگری نمی خواهد.
مگر آقایان مسئول نظر “امام خمینی” بنیانگذارجمهوری اسلامی درباره رابطه با لیبی را فراموش کرده اند که اینگونه مشتاقانه رهسپار لیبی می شوند!؟ مگر امام عزیزمان نبود که اجازه ملاقات با قذافی را ندادند و فرمودند “تا وضعیت آقا موسی روشن نشود وی را نمی پذیرم”
آقای وزیر خارجه دولت آقای احمدی نژاد! چه کرده اند در این مدت برای استیفای حقوق ایرانیان! مگر آقایان نتیجه باج دادن های متعدد به لیبی برای همراهی اش در پرونده انرژی هسته ای را ندیده اند؟ چه شده است که دوباره هم آغوش لیبی شده اند؟ چرا عزت ایرانیان را فدای کم کاری خود می کنند؟
آقایان حتی دستاورد دولت اصلاحات و بررسی کمیته ویژه مجلس هفتم در خصوص روشن شدن پرونده ربایش امام موسی صدر را نتوانستند حفظ کنند. در زمان دولت اصلاحات هنگامی که نظام دیکتاتور لیبی و شخص معمر قذافی به دنبال سوء استفاده از وجهه بالای بین المللی ایران و محبوبیت شخص سید محمد خاتمی و معامله برای تطهیر و دست شستن از ننگ ربایش امام موسی صدر بود، عزت ایرانی اجازه چنین کاری را نداد و حالا شاهدیم بدون روشن شدن ذره ای از ابعاد این جنایت انسانی، دولت مدعی اصولگرایی با دیپلماسی موفق در بولیوی، بورکینافاسو، کومور و کلی نقطه ی دیگر در نقشه جهان، چنان از ارتباط گسترده با لیبی دم می زند که گویی ۳۱ سال سایه این ربایش بر روی روابط ایران و آن کشور نبوده است.
اربابان دولت اصولگرایی تغافل می کنند و به خاطر مبارک نمی آورند هدف از ربایش امام موسی صدر به دست رژیم منحوس لیبی، چیزی جز ضربه زدن به انقلاب شکوهمند اسلامی و نابودی آرمان فلسطین نبود؟ نقش موثر رژیم لیبی در ترور دکتر فتحی شقاقی بنیان گذار جهاد اسلامی فلسطین در سال ۱۹۹۵ از خاطر مسئولین محترم سیاست خارجی دولت نهم و دهم رفته است؟ چرا مسئولین دولت بر جاسوسی لیبی برای آمریکا از فعالیت های هسته ای ایران سرپوش می گذارند؟
بدیهی است آنانی که تمام نیروهای انقلاب شکوهمند اسلامی را غیرخودی و وابسته به بیگانگان می دانند، برای جبران عقب ماندگی سیاسی خود، دست به دامان دیگران می شوند و و چه کسی بهتر از جنرال معمر قذافی! که نه ثبات اخلاقی دارد و انسجام سیاسی!
دوست داران امام خمینی و امام موسی صدر تأکید دارند: برای عزت مندی نمی توان، چشم بر روی واقعیت ها بست و برای کرامت انسانی نمی توان از جنایات به راحتی گذشت. انتظارما از مسئولان این است که همان طور که ارتباط با کشورهایی مانند آنچه ذکر شد، اولویت دارد، روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر و شکایت از ربایندگان معروف! معظم له در محاکم بین المللی نیز اولویت ویژه پیدا کند.
آقایان! ” بزرگان ما”، “عزت ما” را می سازند! نه عکس گرفتن با جنایتکاران تاریخ اسلام!
سعد مُجبر، سفیر لیبی در تهران که استوارنامه وی پس از مدتها توسط محمود احمدی نژاد امضا شد و از اصلی ترین عوامل ربودن امام موسی صدر، رهبر ایرانی شیعیان لبنان، شنبه ۱۹ دی ماه با منوچهر متکی وزیر امور خارجه دولت دهم دیدار کرد. ایرنا
متکی بدون اشاره به نقش اولی رهبر لیبی در ربایش امام موسی صدر در ۹ شهریور ۱۳۵۷، با تأکید ! بر ضرورت ترسیم نقشه راه برای توسعه روابط با لیبی!، برداشتن گامهای عملی برای تحقق برنامه های همکاری براساس درک متقابل و منافع مشترک را خاطرنشان کرد و برگزاری کمیسیون مشترک را برای سامان دادن همکاریهای اقتصادی در حوزههای نفتی، صنعتی و بازرگانی مثبت ارزیابی کرد. سعد مجبر نیز ابراز امیدواری کرد گامهای عملی برای تحقق همکاریهای دو کشور مبنای تحولی جدید در مناسبات تهران ـ طرابلس شود.
هم آغوش با مستکبران
پیش از این عکس های دیدار و هم آغوشی محمود احمدی نژاد و جنرال دیوانه معمر قذافی واکنش های بسیاری را برانگیخته بود.
Comments (0) 
روزنامه “الشرق الأوسط ” به نقل از این مقام لیبی که خواست نامش فاش نشود، نوشت که قذافی از “عمرو موسی ” دبیرکل اتحادیه عرب خواسته است تا شیعیان لبنان را به همسو شدن با تلاشهای لیبی درباره ربوده شدن امام موسی صدر متقاعد کند.
سایت یاران صدر: 
با این حال و برغم آرایش سیاسی جدید که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در منطقه به وجود آمده است، هنوز آمریکا و دولت های غربی تفسیرهای غلط و نادرستی از وضعیت جدید دارند و به جای پذیرفتن شرایط تازه و تعامل با آن، سعی دارند با استفاده از ابزارهای خود، آن چه که می خواهند بشنوند و از واقعیت فرار کنند و این مبنا، باعث مشکلات امروز منطقه است. به قول نوام چامسکی که می گوید: چه کسی در آمریکا باور داشت که صدام برای آمریکا خطرناک است و دارای سلاح کشتار جمعی؟ چه کسی باور می کرد که صدام با القاعده در ارتباط است؟ دستگاه تبلیغاتی چنان افکار عمومی را کنترل و هدایت کرد که بعد از ۲-۳ نظر سنجی بیش از ۶۰ درصد مردم آمریکا اعتقاد داشتند که صدام سلاح کشتار جمعی دارد و در حملات یازده سپتامبر نقش مستفیم! بر این اساس، هیات حاکمه مشروعیتی کاذب ساخت و به عراق حمله کرد و بعد که همه از سلاح کشتار جمعی و القاعده سئوال کردند، بوش دوم اشک در چشمانش جمع کرد و با خواندن دعای همیشگی اشت گفت: دموکراسی! بله ما برای دموکراسی به عراق آمده ایم! و چه هدفی بالاتر از دموکراسی
Themocracy