Comments (1)

By صادق, شهریور ۶, ۱۳۸۹ ۸:۴۹ ب.ظ

یادداشت منتشر شده در صفحه ۲ روزنامه خبر، چهارشنبه ۳ شهریور۱۳۸۹: محمود احمدی نژاد اسفندیار رحیم مشایی، حمید بقایی، محمدمهدی آخوندزاده و ابولفضل ظهره‌وند را با احکام جداگانه به عنوان نمایندگان ویژه رئیس جمهور در امور خاورمیانه، آسیا، دریای خزر و افغانستان منصوب کرد.

این انتصاب ها که مهمترین و راهبردی ترین آنها انتصاب اسفندیار رحیم مشایی به سمت نماینده ویژه رییس جمهور در حوزه خاورمیانه است نشان می دهد در درجه اول محمود احمدی نژاد اعتقادی به ساختار و وظایف وزارت امور خارجه ندارد و به عبارت دیگر این وزارت خانه نتوانسته است انتظارات (درست و یا نادرست) دولت نهم و دهم را برآورده سازد و احمدی نژاد سعی دارد با نگاه ستادی، اهداف خود را پیگری کند به ویژه آنجا که تنها در حکم مشایی تاکید می کند: «اتخاذ تدابیر هدفمند و هوشمندانه به منظور تعمیق روابط و گسترش همکاری‌های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و امنیتی با کشورهای منطقه و ایجاد یا تقویت تشکل‌های منطقه‌ای، سلطه‌گران را در نابودی استعدادها و چپاول ثروت‌های مادی و معنوی خاورمیانه ناکام خواهد کرد.» در این موضوع البته بخت با وزارت امور خارجه یار بود که به سرنوشت سازمان برنامه و بودجه دچار نشد و تنها نظاره گر دو وزارت خانه است: وزارت خانه ی در سایه و وزارت خانه ی بی اقتدار.

اما مهمترین نکته این انتصاب ها به ویژه در حوزه خاورمیانه با پرونده های مهمی مانند عراق، لبنان و مقاومت اسلامی با پرونده های راهبردی و امنیتی خاص خود، این است که احمدی نژاد خواهان ورود در پرونده های فرا دولتی و حاکمیتی است.  واضح است که در حوزه های راهبردی کلان مانند امنیت و سیاست خارجی، سیاست گذاری با مقام معظم رهبری می باشد و اجرای این تدابیر و سیاست ها با دولت ها.  در این مجموعه از تدابیر، پرونده های مهمی همچون انرژی هسته ای، پیگیری روابط با برخی از همسایگان، حمایت از مقاومت اسلامی و ارتباط با آمریکا قرار دارد.

در همین چارچوب است که مقام معظم رهبری علاوه بر مجمع تشخیص مصلحت از مشاور ویژه خود دکتر علی اکبر ولایتی دیپلمات واقع گرای سال های جنگ و سازندگی و از مشورت نهادهایی همچون شورای سیاست خارجی با مسئولیت سید کمال خرازی نیز بهره می برند تا تصمیمی که گرفته می شود جامع، فرا-دولت و تضمین کننده منافع بلند مدت نظام باشد.

از سوی دیگر طبیعی است رییس جمهور پیش از صدور حکم و یا دستوری می بایست مقدمات آن را برنامه ریزی کند با این مبنا و تصمیم آیا ناکامی سیاسی امروز عراق که با گذشت بیش از  ۵ ماه از انتخابات نتوانسته اند دولت را مستقر کنند، نتیجه ورود تیم رییس جمهور در پرونده ی عراق است؟ در حالی که حمایت و پشتیبانی از مقاومت اسلامی متولیان خاص خود را در نظام دارد، ورود و موازی کاری دولت چه دستاوردی می تواند داشته باشد؟  آیا مسئولیت بعدی مشایی، مذاکره کننده ارشدی هسته ای و یا نماینده ویژه رییس جمهور در امور آمریکا  است؟

همان طور که در حکم مسولیت جدید مشایی از سوی رییس جمهور تاکید شده است همه دستگاه‌ها و نهادهای مربوطه موظف شده اند در فرآیند طراحی و اجرای سیاست‌های راهبردی در خصوص منطقه خاورمیانه در هماهنگی کامل با نماینده ویژه عمل کنند. بر مبنای این حکم آیا نهادهای زیر نظر مقام معظم رهبری در اجرای برنامه های خود در حوزه خاورمیانه باید با اسفندیار رحیم مشایی هماهنگ باشند. اگر پرونده هایی که توسط نهادی فرادولتی پیگری می شوند  با سیاست دولت هماهنگ نبودند، دولت فعالیت آنان را مختل می کند؟

با تامل بیشتری می توان پاسخ ها را دریافت.

Comments (0)

By صادق, تیر ۱۰, ۱۳۸۹ ۶:۴۵ ب.ظ

ملک عبدالله پادشاه ۸۰ و چندساله ی عربستان سعودی به تازگی در اظهاراتی ابتدایی گفت: ایران لیاقیت موجودیت ندارد! البته این اظهارات آن قدر ابتدایی است که هیچ مقام خارجی به آن توجه نکند. طبیعی است اگر حاکمیت عربستان سقوط کند، اتفاق تاثیرگذاری در منطقه رخ نمی دهد و احتمالا بهای نفت چند روزی بالا می رود و سپس به وضع عادی باز می گردد، اما بعید به نظر می رسد نظام های سیاسی خاورمیانه دچار تغییر شگرفی شوند. در این سو، هر تغییر کوچکی در ساخت سیاسی ایران، موج ها و تغییرات زیادی در منطقه ایجاد می کند.

از  زمان محمدرضا پهلوی، که ایران قدرت اول منطقه بود، سعودی ها همه ی تلاش خود را کردند تا علاوه بر جلب حمایت آمریکا، قدرت و هژمونی ایران را تحت تاثیر قرار دهد که مهمترین کار آن ها قبل از انقلاب بر هم زدن قیمت و سقف تولید اپک در سال ۱۹۷۶ بود که شکی عظیم به ایران وارد کرد و زوال حکومت پهلوی را سرعت بخشید. بعد از انقلاب هم حکام مرتجع عربستان همواره از ایران واهمه داشتند که هیچگاه پنهان نکرده اند هر از گاهی هم سلف های کوچکشان مانند عبدالله شاه اردن، به تشکیل هلال شیعی در منطقه  و مجلس کویت هر روز از نفوذ نیروی قدس سپاه (فیلق القدس) هشدار می دهند.

از آخرین فعالیت های آن ها را در زمینه کم کردن نفوذ ایران می توان به تجهیز اطلاعاتی، تسلیحاتی و مالی گروه های سلفی-وهابی و سنی عراق، هزینه بیش از یک میلیارد دلار در انتخابات ۲۰۰۹ لبنان با هدف تضعیف حزب الله، تقویت گروه های بنیادگرای سلفی در آسیای میانه و تلاش برای افزایش فشارهای جهانی به ایران نام برد.

واضح  است که ساخت سیاسی عربستان به دلیل ارتجاع تاریخی، فربهی و ناکارآمدی وافر، توفیقی در  کاستن از قدرت منطقه ای ایران نداشته است.  موضع گیری ها و فعالیت های سیاسی و اجتماعی عربستان که  داعیه جهان اسلامی و خادم الحرمین الشرفین دارد در قبال پرونده های مهم منطقه ای مانند پرونده هسته ای ایران، حرب تموز (جنگ ۳۳ روزه)، جنگ غزه و مذاکرات اعراب و اسراییل نشان داد که این حاکمیت مرتجع منافع خود را در همراهی با قدرت های فرا منطقه ای می داند، به همین جهت است که کشورهایی مانند ترکیه و قطر سعی دارند از این فرصت به نفع خود استفاده کنند و با همکاری با ایران در این پرونده های شریک شوند.

اظهارات عبدلله بن عبدالعزیز هم البته نه آب برای مردم و حاکمیت ایران می شود و نه نان برای یقه سفید های چاق سعودی. بهتر است این بار محمود احمدی نژاد با ادبیات خاص خود پاسخ عبدالله را بدهد.

ملک عبدالله بن عبدالعزیز ششمین پادشاه عربستان سعودی و دهمین فرزند «عبدالعزیز آل سعود» بنیانگذار عربستان جدید است.

Comments (1)

By صادق, خرداد ۲۶, ۱۳۸۹ ۳:۱۰ ب.ظ

حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و صادق زیباکلام عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در مناظره‌ای در رادیو گفتگو به موضع “خواص و نقش آنها در حوادث سال گذشته ” پرداختند در این مناظره که از شبکه رادیویی تهران به طور مستقیم پخش شد، صادق زیباکلام به تبیین نظرات خود در مورد خواص مردود شده پرداخت و افزود: متاسفانه در نظام سیاسی ما زمانی مسئولین در کارشان ابقا می شوند که در مقابل خطاها و اشتباهات لب فرو بندد و در مقابل اشتباهات حکومت سکوت کنند و این در حالی است که آقای رسایی و دوستانشان به این مسئله افتخار می‌کنند اما واقعیت این است که موضوع نشانه نارسایی نظام ما است.
Continue reading 'زیباکلام: این نحوه برخورد با چهره های سیاسی فقط در نظام کمونیستی و توتالیتر دیده می‌شود/به خودم اجازه نمی‌دهم که نظام ایجاد شده توسط رسول‌الله با حال مقایسه کنم'»

Comments (0)

By صادق, خرداد ۱۹, ۱۳۸۹ ۸:۳۸ ب.ظ

بالاخره این قطعنامه که دور چهارم تحریم ها علیه ایران است با ۱۲ رأی تصویب شد. ترکیه و برزیل، اعضای غیر دائم شورای امنیت علیه این قطعنامه رأی دادند و لبنان رأی ممتنع داد.  قطعنامه ای که نکته قابل توجهی در آن نیست و صدای دهلش بیش از واقعیات های آن است. به عبارت دیگر ایران از زمان جنگ تحریم تسلیحاتی بوده است، از زمان دولت کلینتون تحریم مالی بوده است، از زمان بوش دیوانه تحریم بانکی و کشتیرانی بوده است. با نگاهی دقیق تر به  بخش های تحریم در می یابیم اتفاق جدیدی در این خصوص نیفتاده است.

تصوب قطعنامه و چند نکته

صفر. همه  ۵ تحریم شورای امنیت در خصوص برنامه هسته ای در دوران زمام داری آقای رییس جمهور جهان اتفاق افتاده است.  ۲ تحریم در زمان مسئولیت علی لاریجانی (کاشف رابطه آب نبات و مروارید غلتان با انرژی هسته ای)  و ۳ دیگر در زمان مدیریت سعید جلیلی در مقام مذاکره کننده ارشد هسته ای و دبیر شورای عالی امنیت ملی

اول. در حالی که کمتر از یک ماه پیش، آمریکا و اباما شخصا با رئسای جمهور برزیل و ترکیه درباره موافقت نامه تهران و حتی موارد آن گفت و گو کرده بود و این کشورها با گنجاندن نظرات صریح آمریکا به تهران آمدند، تصویب این قطعنامه نشان داد که همچنان که در ایران احمدی نژاد حرف ها، راهبردها و سیاست های خود را فراموش می کند، اباما هم حرف های و سیاست های خود را فراموش می کند. یعنی هر دو رییس جمهور در عیان چیزی می گویند و در خفا کار دیگری می کنند.

دوم. تصویب ثطعنامه نشان داد که اباما توانسته است برای اولین بار تمام قدرت های برتر(چین و روسیه)  را حول موضوع ایران متحد و هم نظر کند که در بلند مدت این خطری بسیار جدی برای ایران است.

سوم.  تصویب قطعنامه در شرایطی که کشورهای درحال توسعه مهمی همچون برزیل و ترکیه با چراغ سبز آمریکا توافق نامه در ایران امضا کردند، باعث از دست رفتن بیشتر مشروعیت سیاسی آمریکا در جهان خواهد شد. به عبارت دیگر آمریکا  تبدیل به نماد و پایه گذار و مروج بی اخلاقی سیاسی شده است و این اشتباهی است راهبردی .

چهارم. این قطعنامه نشان داد که اباما به شدت تحت تاثیر گروه های قدرتمند سیاسی داخلی است والا چه دلیلی داشت که برای تصویب توافق نامه تهران، چندین بار شخصا با رجب طیب اردوغان و داسیلوا مذاکره تلفنی کند.  این رفتار نشان داد که ظاهرا اباما از بزرگترها اجازه نگرفته و رخصت نطلبیده اقدام به رایزنی با مقامات برزیل و ترکیه کرده است. شاید در خصوص تصمیم گیری و تصمیم سازی بوش بهتر از اوباما عمل می کرد، هرچند تمامی تصمیماتش در خصوص ایران، عراق و لبنان اشتباه محض بود اما حداقل ادعای تغییر و رویکرد جدید نداشت و همان راه قدیم را با شدت و هیجان و مشروعیت ناشی از حادثه ۱۱ سپتامبر و تبلیغات دنبال می کرد. اما اوباما که با داعیه تغییر و رویکرد تازه وارد بازی قدرت در آمریکا شده است، به نظر می رسد که تحت فشارهای داخلی تاثیرات زیادی می پذیرد.

پنجم. یکی از بخش های کمدی این قطعنامه واکنش اباما است که گفته است، این واکنش ها به مردم آسیب نمی رساند و آنها را تحت فشار قرار نمی دهد. این حرف مانند سخنان احمدی نژاد است که می گفت: یک دختر ۱۳ ساله ارانیوم غنی می کند و دانشمند هسته ای است! این دیگر چه واکنشی است، در سایه تحریم های صنعت هواپیمایی سالانه چندصد نفر در ایران از بین می روند و در سایه تحریم های بانکی، هزینه ۲۰درصدی تحمیل شده است. آن وقت چه طور می شود با ژستی دلسوزانه گفت: اوه! مردم ایران! ما دوست دار شما هستیم! این تحریم ها به شما آسیب نمی رساند!

ششم. تحریم نشان داد که روس ها هم در همراهی و هم در ناهمراهی، همواره از ایران برای گرفتن امتیاز استفاده کرده اند. به رغم تهدیدهای و انتقادهای احمدی نژاد از مقامات کرملین، روسیه نشان داد که می تواند از هر دو وضعیت به نفع خود استفاده کند و این مقامات دولتی ایران هستند که نمی توانند از ظرفیت های ژئوپلوتیکی ایران به نفع مردم بهره برداری کنند. احمدی نژاد هم که سرمست از توافق نامه تهران و پیام های محرمانه از واشنگتن بود تصور می کرد می تواند به یک تیر، چندصد نشان بزند: هم رابطه با آمریکا را به نام خود ثبت کند و هم بریده شدن دست روسیه از دامان ملت را. که در هر دو مورد به زمین سرد خورد.

واکنش احمدی نژاد به قطعنامه جدید: باید به سطل زباله انداخته شود / ان عقوبات الامم المتحدة الجدیدة ضد ایران یجب ان ترمى فی سلة المهملات

این قطعنامه‌ها برای ملت ایران پشیزی نمی‌ارزد، به یکی از آنها پیغام دادم که این قطعنامه‌ها‌یی که شما صادر می‌کنید مثل دستمال مصرف شده‌ای است که باید در زباله‌دان انداخته شود.

قطعنامه جدید ایران را موظف می کند که ساخت تمام مراکز غنی سازی اورانیوم یا تاسیسات اتمی آب سنگین ( مراکز پلوتونیوم) را متوقف کند و از ساخت تاسیسات مشابه خودداری کند.

مجازات های مندرج در این سند عبارتند از:

• فعالیت های اتمی تجاری ایران در خارج از جمله هرگونه شرکت در طرح های استخراج اورانیوم در کشورهای دیگر یا شرکت در تولید مواد یا تکنولوژی های اتمی در خارج را ممنوع می کند.
• دولت های دیگر را موظف می کند که از حضور دولت ایران و اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی در موارد فوق جلوگیری کنند.
• کشورها را موظف می کند که از انتقال مستقیم یا غیرمستقیم هشت نوع سلاح سنگین از جمله تانک، خودروهای زره ای، هواپیماهای جنگی، هلیکوپترهای تهاجمی، کشتی های نظامی و سیستم های موشکی به ایران جلوگیری کنند.
• منع فعالیت های ایران در خصوص تولید موشک های بالستیک با توانایی حمل کلاهک هسته ای.
• منع آزمایش های موشکی ایران که در آن از تکنولوژی بالستیک استفاده شده باشد.
• کشورها را موظف می کند که از ورود شمار دیگری از مقام های ایران به قلمروی خود جلوگیری کنند و دارایی های تعداد دیگری از افراد و شرکت های ایرانی را در فهرست تحریم ها برای مسدود شدن قرار می دهد.

این قطعنامه همچنین خطوط کشتیرانی ایران را هدف قرار می دهد:

• از دولت ها می خواهد تمام محموله های هوایی و دریایی که به ایران فرستاده می شود یا از آن خارج می شود را در فرودگاه ها، بنادر و آب های قلمروی خود در صورتی که بر این باور باشند که آن محموله ها حاوی مواد اتمی، موشکی یا نظامی ممنوع اعلام شده است، بازرسی کنند.
• به کشورها اجازه می دهد محموله های دریایی ایران را بر اساس قوانین بین المللی در آب های آزاد بازرسی، توقیف و حتی در صورت لزوم نابود کنند.
• به کشورها اجازه می دهد از تامین سوخت یا ارائه خدمات دیگر به کشتی های ایران یا کشتی های خارجی حامل محموله های “غیرقانونی” ایران خودداری کنند.
• از کشورها می خواهد “مراقب” مبادلات مالی اشخاص یا شرکت ها با افراد و کمپانی های ایرانی از جمله شرکت های وابسته به سپاه پاسداران یا خطوط کشتیرانی ایران باشند.
• از کشورها می خواهد “مراقب” مبادلات مالی بانک های ایرانی از جمله بانک مرکزی این کشور باشند تا از مبادلاتی که مربوط به فعالیت های اتمی حساس ایران یا سیستم های پرتاب کلاهک های هسته ای این کشور می شود، جلوگیری کنند.
• از کشورها می خواهد که با اتخاذ تدابیر لازم از افتتاح شعبه ها و نمایندگی های بانک های ایران در قلمروی خود در صورتی که معتقدند چنین شعبی با فعالیت های اتمی ایران ارتباط دارند، جلوگیری کنند.

قطعنامه شورای امنیت درباره پرونده اتمی ایران

اولین قطعنامه، ۱۶۹۶ در تاریخ ۳۱ جولاى ۲۰۰۶ ، ۹ مرداد ۱۳۸۵

دومین قطعنامه، ۱۷۳۷ در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶، ۳ دی ۱۳۸۵

سومین قطعنامه، ۱۷۴۷ در تاریخ شنبه ۲۴ مارس ۲۰۰۷ – ۴ فروردین ۱۳۸۶

چهارمین قطعنامه، ۱۸۰۳ در تاریخ دوشنبه ۰۳ مارس ۲۰۰۸ – ۱۳ اسفند ۱۳۸۶

پنجمین قطعنامه ۱۸۳۵ در تاریخ شنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸ – ۶ مهر ۱۳۸۷

ششمین قطعنامه ۱۹۲۹ در تاریخ چهارشنبه ۹ ژوئن ۲۰۱۰ ۱۹ خرداد ۱۳۸۹

Comments (1)

By صادق, خرداد ۱, ۱۳۸۹ ۱۰:۴۵ ق.ظ

چند صباحی است ارباب منابر و اعلام،  داد و فغانی چند  از وضعیت حجاب سر می دهند و در تلاشند افکار مردمان به این مسئله جلب کنند. امید آن است که این فغان از برای خود حجاب باشد نه برای پنهان ساختن مسئله ای بغرنج تر و تغافل افکار از پیشامدی سخت و دردناک تر.

چنین شد که دستگاه های  مسئول! راه پیمایی ها به راه انداختند و تظاهرات ها کردند و در منابر و مجالس غیرتشان به غلیان افتاد که حجاب چنین است و چنان و بی حجاب چنین و چنان.  سئوالی ابتدایی که به ذهن هر ذی عقلی متبادر می شود این که اگر قرار بود مسئله حجاب و انرژی هسته ای و اتفاقات سیاسی تلخ اخیر با تظاهرات درمانی، مداوا شود که وضع اجتماعی و سیاسی ایران نباید چنین باشد.

ترفه آن که مرور وقایع و اتفاقات دهه اخیر نشان می دهد هرگاه دولت خواسته است از کنار مسئله ای عبور کند که بعدها متهم به اهمال نشود با استفاده از چنین راه کارهایی چند روزی افکار عمومی را مشغول نگه می دارد و قوانین و دستورالعمل و آیین نامه هایی صادر می کند تا هیچگاه اجرا نکند و کار خود را پی می گیرد. حال آن که بسیاری از علما و رجال و خواص معترفند دولت حالیه که مدعی نمایندگی طیف ارزش گرا و اصولگراست، اصولا اعتقادی به ورود در این مسائل را ندارد.

بدیهی است تحکیم ارزش های متعالی دیانت  فرایندی بلند مدت می باشد که از خانواده شروع و با گرامی داشت اخلاق از سوی حاکمیت، تقویت می شود نه با راهپیمایی ، تظاهرات، بخش نامه، آیین نامه و تهدید و ارعاب. متاسفانه  با روش های حکومت داری فعلی، که در عمل موجب تضعیف اخلاق و دست آوردهای معنوی انقلاب اسلامی شده است، هر روز فاصله میان بدنه اجتماعی و ساخت قدرت بیشتر می شود و این همه در حالی است که ارزش های متعالی خانواده ها، کمتر اخلاقی و بیشتر منفعت طلبانه شده.

چه خوش فرموده است، برهان حجت نبوی، امام صادق که سلام بر او باد: مطیع با عجب عاصی است، و عاصی با عذر مطیع

Comments (0)

By صادق, آذر ۸, ۱۳۸۸ ۳:۴۱ ب.ظ

در فاصله ای کمتر از یک ماه در دو سوی جهان، دو رییس دولت به سفر دوره ای رفتند: محمود احمدی نژاد و باراک حسین اوباما! اوباما به روسیه، چین، ژاپن، سنگاپور و کره جنوبی  آمد و احمدی نژاد به گامبیا، بولیوی، برزیل، ونزوئلا و سنگال رفت. سئوال این است که این سفرهای دیپلماتیک برای چیست؟ اگر هدف تامین منافع و امنیت ملی است پس چرا تا به حال هیچکدام از سفرهای رییس دولت نهم و دهم چنین اهدافی را محقق نساخته است. اگر هم هدف راه انداختن یک سر و صدای تبلیغاتی است که باز هم غیر از صداوسیمای دولتی، چنین هدفی محقق نشده است.

در سوی دیگر اما، اوباما با سفر دوره ای خود توانست هم روسیه و هم چین را مجاب به نظر ایالات متحده کند و راه را برای تحریم و افزایش فشار به ایران هموار کند و این همان هدفی بود که جرج بوش پسر حداقل ۶ سال در راه تحقق آن تلاش کرد و کمتر موفق شد.

همزمانی سفر احمدی نژاد با تصویت قطعنامه در شورای حکام آژانش انرژی اتمی که زمینه ساز تحریم های بیشتر علیه مردم ایران در شورای امنیت سازمان ملل است بیش از هر زمان دیگری نشان داد که تا چه حد این سفرهای دوره ای بی فایده است و ایران تنهاتر از در هر زمان دیگری در جهان به سر می برد.

مجلس اگر در راس امور است که هست باید از دستگاه دیپلماسی سئوال کند این سفرهای بی هدف برای چیست؟ ایران چه اهداف استراتژیکی در گامبیا و بولیوی و سنگال! می تواند تصور کند؟ گامبیا و بولیوی و سنگال در کجای اقتصاد جهان هستند که رییس دولت ایران چندباره به آن ها سفر می کند. این کشورها چه دستاوردی برای جهان داشته اند که اینگونه  باید از عزت ایران برای ارتباط با آنها هزینه شود؟ رییس دولت دهم چه پیام ویژه ای را در اولین سفر عالی ترین مقام ایران به برزیل ارایه کرد و چه استقبالی از آن شد؟

باید از احمدی نژاد که پیش از شروع این سفر گفته بود” کشورهایی همچون ایران، برزیل، ونزوئلا، بولیوی، گامبیا و سنگال قادرند یک نظم جدید سیاسی در جهان ایجاد کنند” پرسید چرا بعد از ۴ سال زمامداری سیاست خارجی به دست اصولگرایان،  هنوز این نظم جدید سیاسی نمی تواند منافع ما را تامین کند.

مقایسه سفر  احمدی نژاد و اباما  نشان داد که دیپلماسی ایران کماکان از بیماری آرمان گرایی و شعار زدگی رنج می برد و امیدی به درمانش نیست.

:: جمله ی تاریخی: چاوز: احمدی‌نژاد گلادیاتور مبارزه ضدامپریالیستی است

:: نمی دانم چرا تصور می شود، برزیل که حجم مبادلاتش با ایران در سال ۲۰۰۸ یک میلیارد و دویست میلیون دلار است، ایران را فدای چندصد میلیارد دلار تجارت به سایر کشورهای جهان می کند.

تک جمله از حداد عادل: مردم چون می‌دانستند نظام در آراء آنان خیانت نمی‌کند به پای صندوق‌های رای آمدند. به عبارت دیگر حضرت حداد عادل به صورت تلویحی تایید کرده اند: بعد چون دیگر مردم  چنین نمی پنداشتند، چنان کردند که دیدیم.

:: گزارش تصویری از پلیس زن در افغانستان

Comments (0)

By صادق, مهر ۶, ۱۳۸۸ ۱۲:۵۰ ب.ظ

در رسانه ها رسم است که در هر مناسبتی ویژه نامه ای منتشر و بعد آن موضوع به فراموشی سپرده می شود، جنگ و دفاع مقدس هم از همین مناسبت هاست که اکثر رسانه ها در سوم خرداد و آخر شهریور به یاد آن می افتند و بعد به فراموشی سپرده می شود تا نوبتی دیگر.
هفته نامه مثلث که به تازگی توسط سردار مصطفی آجرلو و روزنامه نگارانی جوان منشر می شود  و بعد از ۶-۵ شماره توانسته است جایگاهی میان مخاطبان پیدا کند اما شماره هشتم مثلت ویژه نامه ای دارد در باب جنگ تحمیلی که بر خلاف چنین ویژه نامه هایی، پیامی خاص و ویژه دارد: عده ای که در جنگ نبودند حال راوی جنگ شده اند؛ صادقانه بگویند در جنگ نبودیم.
دردناک  است که پیش از این،  دوست داران انقلاب اسلامی و امام راحل همواره اعلام می کردند: جریانی که در دوران مبارزات انقلاب، مقابل امام و حرکت عظیم مردم بود امروز مدعی انقلابی گری و خط امام است.
چه شده است که به فاصله ۲۰ سال پس از دوران پر افتخار امام خمینی که اخلاق و راستی از ویژگی های آن بود،  در این دو حوزه حساس و تاثیر گذار، عملیات پاک سازی و مصادره با شدتی شگفت آور آغاز شده است؟

این چه جریانی است که برای اهداف خود نه تنها از جنگ و دفاع مقدس که از اندیشه های امام و به تازگی هم بیت امام چنین بی مهابا می گذرد و هیچ ابایی ندارد؟ چرا شاگردان و نزدیکان امام و فرماندهان دفاع مقدس، برای این این جریان هر یک از موضع خود اعلام خطر می کنند.

عده ای که در جنگ نبودند حال راوی جنگ شده اند؛ صادقانه بگویند در جنگ نبودیم

هفته نامه مثلت البته این پیام را از زبان محمدباقر قالیباف فرمانده پیشین، شهردار فعلی و منتقد اصولگرایی به سبک احمدی نژاد به مخاطبان می رساند. قالیباف می گوید: وقتی ما به گذشته اینها نگاه می کنیم، می بینیم هیچ انسی با فرهنگ جهادی و دوران دفاع مقدس نداشتند و در آن دوران نبودند. ولی امروز در شرایطی قرار گرفتند که می خواهند یک کاریکاتور از فرهنگ دفاع مقدس نشان دهند و روایت دیگری با واقعیتی که در آن دوران بوده ارایه دهند. این آدم می گوید که من در جنگ بوده ام و من همان هستم که از جنگ روایت درست دارد. این تقلبی است، این جنس واقعی نیست. این گروه بیشترین ضربه را به این فرهنگ می زنند.
محسن رضایی فرمانده سابق سپاه نیز در این هفته نامه، چنین پیامی را به زبانی دیگربیان می کند: نفرات اصلی جنگ امروز در حاشیه هستند و نفرات رده های چندم از آنها استفاده می کنند برای کار درجه چندم سیاسی. آن هایی که جنگ را مدیریت می کردند و صاحب فکر و برنامه بودند هیچ گاه در این ۳۰ سال یک میدان واقعی به آنها داده نشد.

کسانی که اصلا در انقلاب نبودند، اندیشه ها، فرزندان امام و انقلاب را کنار می زنند

حضرت آیت الله شیخ یوسف صانعی شاگرد حضرت امام و از نزدیکان بیت ایشان در این خصوص تاکید دارند: نشود کار به جایی برسد عده ای که اصلادر انقلاب نبوده اند، آن هایی که با امام مخالف بوده اند، آن هایی که می گفتند گلوله با استخوان سینه چه ارتباطی دارد؟ روی کار بیایند و فرزندان امام و انقلاب کنار زده شوند. نشود کار به جایی برسد که افرادی که امام(ره) کوچک ترین پستی به آن ها نداد و کوچک ترین اشاره ای در نظام و انقلاب به آن ها نشده، خدای ناخواسته، مسئولیت ها را در اختیار بگیرند.
سیدعلی اکبر موسوی محتشمی پور نیز در سخنرانی که به مناسبت قیام ۱۵ خرداد در حسینیه اعظم اصفهان در سال ۱۳۸۷ انجام داد در بیان شرایط امروز گفت:   آیا این مظلومیت انقلاب و امام نیست که تمام کسانی که همراه امام بودند کنار روند و مجموعه ای که یک روز هم با انقلاب و امام نبودند بیایند و داعیه دار و مفسر انقلاب اسلامی شوند و افکار خود را به نام افکار امام به جوانان القا کنند درحالی که یک ذره به تفکر امام ایمان نداشته و ندارند و نخواهند داشت.

عضو مجمع روحانیون مبارز ادامه داد: امروز افرادی مطرح می کنند که باید دیگر بساط جماران برچیده شود، وقتی از آن ها می پرسیم منظور برچیدن خانه امام است یا حسینیه جماران می گویند خیر! منظور این است که بساط افرادی که از یاران امام بودند و هر وقت اشکالی می بینند، اشکال تراشی می کنند و فضای جامعه رابه زمان امام می برند باید برچیده شود. می گویند کسانی که امام را درک کرده اند و اندیشه امام را می دانند باید بساطشان جمع شود. ولی بدانید ای مقدس نماها و ای متحجرین که اگر امروز پایگاه و شخصیت و کرامت ظاهری دارید همه از پر قبای آن پیر عارف است وگرنه در زمان شاه که بودید؟ و چگونه با شما صحبت می شد؟ و امروز اینگونه عزت پیدا کرده اید و عزت امروز شما به خاطر امام، انقلاب و این مردم است.
علی اکبر محتشمی پور تاکید دارد:این توهین های زیادی که بر علیه نوه حضرت امام در روزنامه ها، نشریات و سایت ها مطرح کردند به خاطر همین اعتقاد است که باید بساط جماران برچیده شود و امروز من، شما و همه آحاد مردم مسئولیم .
سئوال این است این جریان خطرناک که تاکنون ۲ پایه اصلی جمهوری اسلامی یعنی اندیشه های امام و ارزش های دوران دفاع مقدس را هدف گرفته، تا کجا امکان پیش روی خواهد داشت؟

بازخوردها: روزنامه حیات نو PDF روزنامه سایت بنیان