محمود احمدی نژاد مشایی، بقایی، آخوندزاده و ظهرهوند را با احکام جداگانه به عنوان نمایندگان ویژه رئیس جمهور در امور خاورمیانه، آسیا، دریای خزر و افغانستان منصوب کرد.
این انتصاب ها که مهمترین و راهبردی ترینش حوزه خاورمیانه است نشان می دهد در درجه اول وی اعتقادی به ساختار و وظایف وزارت امور خارجه ندارد و به عبارت دیگر این وزارت خانه نتوانسته است انتظارات (درست و نادرست) دولت نهم و دهم را برآورده سازد.
اما پیام مهمتر این انتصاب ها به ویژه در حوزه خاورمیانه با پرونده های مهمی مانند عراق، لبنان و مقاومت اسلامی این است که آیا احمدی نژاد خواهان ورود در پرونده های فرا دولتی است؟ پرونده هایی که سیاست گذاری آن با رهبری و به اصطلاح ملف الرئیسی است. آیا ناکامی سیاسی امروز عراق که با گذشت ۵ ماه نتوانسته اند دولت را مستقر کنند نتیجه این دخالت ها است؟
از سوی دیگر این انتصاب زمانی صورت گرفت که سیل انتقادات به جا و نابجا از مشایی و حمایت های احمدی نژاد از وی جاری است و این حکم نشان از حمایت تام و کامل و مردانه شخص احمدی نژاد از مشایی دارد و دهن کجی آشکاری به منتقدین. همان منتقدینی و مداحانی که سال پیش سینه چاکش بودند و امسال به وی می گویند: آقای احمدی نژاد! مشایی عورت توست! یا بپوشانش یا می بریمش!؟
چندی پیش کتابی می خواندم بخشی از آن اشاره داشت به کتاب مخمصه اعراب نوشته فواد عجمی. درباره نویسنده کتاب در گوگل می گشتم که به یادداشت عبدالله شهبازی درباره ی وی رسیدم. عین مطلب شهبازی درباره عجمی را در پی آورده ام.
در اوت ۲۰۰۲ دیک چنی گفت: «طبق پیشبینی پروفسور فؤاد عجمی پس از تصرف بصره و بغداد مردم با شور و هیجان در خیابانها به پایکوبی خواهند پرداخت.» به عبارت دیگر، معاون رئیسجمهور آمریکا به عنوان دلیل برای حمایت مردم عراق از اشغال این کشور به نظرات عجمی استناد کرد نه به گزارشها و تحلیلهای سیا. به همین دلیل بود که مجله نیشن نوشت: « اگر هالیوود بخواهد فیلمی درباره جنگ دوّم خلیج [جنگ عراق] بسازد باید نقش اصلی را به پروفسور عجمی رئیس مؤسسه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه جان هاپکینز بدهد.»
با استعفای جرج تنت بحران دولت بوش اوج گرفته است. دولت بوش میخواهد «گناه» گرفتار شدن در مرداب عراق را به گردن دیگران بیاندازد. به این دلیل ماجرای چلبی علم شد. ادعا شد که چلبی مأمور ایران بوده و با اطلاعات غلط آمریکا را فریب داده و به دام انداخته است. تا بخواهید به بزرگنمایی قدرت ایران دست زدند. فراموش کردهاند که طراحان اصلی حمله به عراق نومحافظهکاران بودند بهویژه آقای دکتر پل ولفوویتز و دکتر فؤاد عجمی دوست و همکار ایشان در دانشگاه جان هاپکینز٫
پروفسور عجمی دوست نزدیک پروفسور پل ولفوویتز، معاون وزارت دفاع و رئیس مؤسسه مطالعات بینالمللی دانشگاه جان هاپکینز، کوندولیزا رایس و سایر نومحافظهکاران است.
عجمی شیعه و ایرانیتبار است. خانواده او در دوران ناصرالدینشاه به جنوب لبنان مهاجرت کردند. فؤاد در سال ۱۹۴۵ در یکی از روستاهای جنوب لبنان بهنام عرنون به دنیا آمد و در بیروت بزرگ شد. در ۱۸ سالگی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. تحصیلاتش را در دانشگاه واشنگتن به پایان برد و سپس در دانشگاه پرینستون به تدریس پرداخت. ابتدا هوادار ناصریسم و ناسیونالیسم عربی بود. بعد، به دلیل شیعه بودن، طرفدار امام موسی صدر شد و کتابی نوشت بهنام امام ناپدید شده. کمی بعد، طبق نوشته همکاران سابقش، راه «ترقی» را پیدا کرد یعنی به خدمت کانونهای مقتدر صهیونیستی آمریکا درآمد؛ با پل ولفوویتز یهودی دوست شد، به عنوان فردی بریده از ناصریسم در تجلیل از انور سادات مقاله نوشت و ادعا کرد که «واقعگرا» شده است. به این ترتیب، آقای فؤاد عجمی یک شبه ره صد ساله پیمود و شد رئیس مؤسسه مطالعات خاورمیانه دانشگاه جان هاپکینز٫
از این پس «پروفسور عجمی» در کمال صراحت به دفاع از اسرائیل پرداخت، علیه اعراب و مسلمانان گفت و نوشت و تبدیل شد به صهیونیست دو آتشه. این رویه هر چند او را در میان اکثریت روشنفکران و دانشگاهیان آمریکا بدنام و منزوی کرد، ولی تا بخواهید تعریف و تمجید مطبوعات و محافل صهیونیستی را برایش به ارمغان آورد. یهودیان صهیونیست افراطی، مانند دانیل پایپز، به عجمی لقب «اسپینوزای خاورمیانه» را دادند یعنی همانطور که اسپینوزا به دلیل آزاداندیشی در میان یهودیان «مرتد» شد عجمی هم به همان دلیل در میان مسلمانان خاورمیانه «مرتد» شده است. نورمن پادهارتز، یهودی راستگرای افراطی و از رهبران فکری نومحافظهکاران، عجمی را «صدایی تنها» در میان اعراب خواند که «در مورد اسرائیل حقیقت را میگوید.» عجمی در سال ۱۹۸۲ جایزه مکآرتور را برد و نامش به عنوان اوّلین عربتباری که این جایزه را برد ثبت شد و در سال ۱۹۸۳ عضو شورای روابط خارجی شد. عجمی در فارین افرز (ارگان شورای روابط خارجی) و روزنامههای والاستریت ژورنال و نیویورک تایمز مقاله مینویسد و برخی از نویسندگان سرشناس نیویورک تایمز، مانند توماس فریدمن و جودیت میلر، متأثر از او هستند. گفته میشود که وارد شدن نام ایران به «محور شرارت» در سخنان معروف و جنجالی جرج بوش به دلیل نظرات فؤاد عجمی بوده است.
هنگامی که کلینتون رییس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا، از رهبر فلسطین، مرحوم یاسر عرفات خواست که با طرح موافقت نامه اسلو موافقت کند، ابوعمار (یاسر عرفات) پاسخی به این مضمون داده بود: اگر کاری را انجام دهم که شما می خواهید، حماس فردا بر سر قدرت خواهد بود.
بدین ترتیب و با فشار زیاد آمریکا، اسراییل و مصر به عرفات و حکومت خودگردان (السلطه الفلسطینه) سرانجام توافق نامه صلح! اسلو در کاخ سفید (۲۰ اوت ۱۹۹۳)امضاء شد . چند سال بعد حماس ابتدا انتخابات شهرداری ها و شورای شهر را برد و بعد از فوت عرفات در نوامبر ۲۰۰۴ حماس در یک انتخابات، دولت را از آن خود کرد و بدین سان بود که یک دولت سلفی بنیادگرای اسلامی به واسطه سیاست های آمریکا در منطقه قدرت گرفت و اراضی اشغالی تحت کنترل فلسطینیان را به کرانه باختری و نوار غزه تفکیک کرد، آن یکی تحت تسلط حکومت خودگردان و محمد عباس، این یکی تحت کنترل حماس و دولت اسماعیل هنییه. با وضعیت جدید قدرت در فلسطین، اسراییل تمام توان خود را به کار برد تا با ناکارآمد کردن دولت حماس و محاصره و حمله به غزه، بین فلسطینیان و مبارزان حماس جدایی بیاندازد که تا کنون موفق نشده است.
البته این اولین بار نیست که به واسطه سیاست های آمریکا یک حکومت بنیادگرا در کشور های اسلامی سرکار آمده است، نمونه قدیمی تر آن طالبان بود که با چراغ سبز آمریکا و پول عربستان سعودی و مدیریت پاکستانی ها سر کار آمد.
علامه فضل الله به همراه امام موسی صدر رهبر ربوده شده شیعیان لبنان
صادق طباطبایی در نوشته ای کوتاه برای صادق مدیا درباره رحلت علامه حاج سید محمد حسین فضل الله نوشت: علامه فضل الله روح و نیاز زمان را درک کرده بود.
متن نوشته صادق طباطبایی چنین است: بدون تردید مرحوم علامه فضل الله را باید در ردیف فقهائی دانست که روح و نیاز زمان را درک کرده بود. این درک وسیع از یکسو در آرای فقهی ایشان نمود داشت و از سوی دیگر نشاندهنده نقش بی بدیل استادان ایشان در شکل دهی تفکر اصولی و ارای فقاهتی ایشان می باشد. همه می دانند که مرحوم علامه فضل الله از حوزه درس شهید سید محمد باقر صدر خوشه های فراوان برچیده ودر دنیای چند صدائی لبنان که زعامت شیعی آن را امام صدر بر عهده داشته عمیق غور کرده بود.
خدا رحمتش کند
بینات: پایگاه اطلاع رسانی دفتر علامه فضل الله/ مجموعه عکس های کاملی از علامه / روایت تصویری از علامه فضل الله / فقیهی سیاسی با فعالیتهای اجتماعی گسترده: زندگینامه و آثار و مکتوبات علامه فضل الله / گزارش کلمه از ارتحال سید محمد حسین فضل الله: نماینده آیتالله فضلالله در ایران: تفکر آیتالله فضلالله به آیتالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی در ایران، بسیار نزدیک است. البته شاید در برخی امور ایشان به گونهای دیگر استدلال میکنند؛ مثلا نظر آیتالله خمینی ولایت فقیه است، اما ایشان به گونهای دیگر ولایت فقیه را قبول دارند. / العربیه: او در بین شیعیان به عنوان یک مرجع دینی میانه رو معروف بود و دیدگاه های اجتماعی او به ویژه دیدگاه های وی در مورد زنان روشنفکرانه تلقی می شد. / بی بی سی فارسی: او در مصاحبه ای که سال پیش با روزنامه وال استریت ژورنال انجام داد، گفت که نظرش با تئوری ولایت فقیه فاصله دارد و فکر نمی کند برای این مساله بتوان نقشی در لبنان قائل شد. / الجزیره: وارتبط اسم السید محمد حسین فضل الله بحزب الله اللبنانی حیث کان مرشدا روحیا للحزب فی سنواته الأولى بعد تأسیسه عام ۱۹۸۲٫ وکان من المؤیدین للثورة الإسلامیة فی إیران عام ۱۹۷۹٫ سیدمحمد حسین فضل الله مرشد و رهبرمعنوی حزب الله در سال های اول تاسیسش بود و همچنین از حامیان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ ایران. / سی ان ان: رهبر معنوی حزب الله درگذشت.. او در نامه ای به باراک اوباما نوشت: حمایت ها و پشتیبانی آمریکا از رژیم صهیونیستی آشکارا و شناخته شده است. / حزب الله: جهان امروز یک مبارز و رهبر واقعی را از دست داده است
ملک عبدالله پادشاه ۸۰ و چندساله ی عربستان سعودی به تازگی در اظهاراتی ابتدایی گفت: ایران لیاقیت موجودیت ندارد! البته این اظهارات آن قدر ابتدایی است که هیچ مقام خارجی به آن توجه نکند. طبیعی است اگر حاکمیت عربستان سقوط کند، اتفاق تاثیرگذاری در منطقه رخ نمی دهد و احتمالا بهای نفت چند روزی بالا می رود و سپس به وضع عادی باز می گردد، اما بعید به نظر می رسد نظام های سیاسی خاورمیانه دچار تغییر شگرفی شوند. در این سو، هر تغییر کوچکی در ساخت سیاسی ایران، موج ها و تغییرات زیادی در منطقه ایجاد می کند.
از زمان محمدرضا پهلوی، که ایران قدرت اول منطقه بود، سعودی ها همه ی تلاش خود را کردند تا علاوه بر جلب حمایت آمریکا، قدرت و هژمونی ایران را تحت تاثیر قرار دهد که مهمترین کار آن ها قبل از انقلاب بر هم زدن قیمت و سقف تولید اپک در سال ۱۹۷۶ بود که شکی عظیم به ایران وارد کرد و زوال حکومت پهلوی را سرعت بخشید. بعد از انقلاب هم حکام مرتجع عربستان همواره از ایران واهمه داشتند که هیچگاه پنهان نکرده اند هر از گاهی هم سلف های کوچکشان مانند عبدالله شاه اردن، به تشکیل هلال شیعی در منطقه و مجلس کویت هر روز از نفوذ نیروی قدس سپاه (فیلق القدس) هشدار می دهند.
از آخرین فعالیت های آن ها را در زمینه کم کردن نفوذ ایران می توان به تجهیز اطلاعاتی، تسلیحاتی و مالی گروه های سلفی-وهابی و سنی عراق، هزینه بیش از یک میلیارد دلار در انتخابات ۲۰۰۹ لبنان با هدف تضعیف حزب الله، تقویت گروه های بنیادگرای سلفی در آسیای میانه و تلاش برای افزایش فشارهای جهانی به ایران نام برد.
واضح است که ساخت سیاسی عربستان به دلیل ارتجاع تاریخی، فربهی و ناکارآمدی وافر، توفیقی در کاستن از قدرت منطقه ای ایران نداشته است. موضع گیری ها و فعالیت های سیاسی و اجتماعی عربستان که داعیه جهان اسلامی و خادم الحرمین الشرفین دارد در قبال پرونده های مهم منطقه ای مانند پرونده هسته ای ایران، حرب تموز (جنگ ۳۳ روزه)، جنگ غزه و مذاکرات اعراب و اسراییل نشان داد که این حاکمیت مرتجع منافع خود را در همراهی با قدرت های فرا منطقه ای می داند، به همین جهت است که کشورهایی مانند ترکیه و قطر سعی دارند از این فرصت به نفع خود استفاده کنند و با همکاری با ایران در این پرونده های شریک شوند.
اظهارات عبدلله بن عبدالعزیز هم البته نه آب برای مردم و حاکمیت ایران می شود و نه نان برای یقه سفید های چاق سعودی. بهتر است این بار محمود احمدی نژاد با ادبیات خاص خود پاسخ عبدالله را بدهد.
انقلاب اسلامی سال های آغازین دهه سوم خود را آغاز کرده بود که نسل تربیت شده با اندیشه های امام موسی صدر و بینش امام خمینی، کاری کردند که تمام معادلات منطقه که فراتر از آن هژمونی قدرت آمریکا، هنوز از درک آن عاجز است. نسل جدید شیعیان لبنان که تحت تاثیر حضور ، گرایش فکری و فعالیت های امام موسی صدر، توانسته بودند دوران نامناسب گذشته را سپری کنند و جایگاه خود را به عنوان نیرویی در میان قدرت های برتر آن روز لبنان، تثبیت کنند، با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و حمایت و تایید پیرجماران ، راه امام موسی صدر را که حالا به دست رژیم منفور لیبی ربوده شده بود، چنان ادامه دهند که امروز دهمین سال شکست ذلت بار ارتش فولادی! اسراییل از جوانان شیعه حزب الله لبنان را با افتخار جشن بگیرند و این همه در حالی است که تا یک ماه آینده دیگر سالگرد حرب تموز یا به قول ایرانی ها، جنگ ۳۳ روزه نیز پرشکوه تر به پا می دارند.
برای پی بردن به عظمت پیروزی های حزب الله لبنان کافی است بدانید از ۱۹۴۸ تا تاکنون هیچ کشور عربی نتوانسته است در مقابل ارتش اسراییل مقاومت کند و این ارتش بارها مقهور مجاهدت جوانی شیعه لبنانی شده است.
با این حال و برغم آرایش سیاسی جدید که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در منطقه به وجود آمده است، هنوز آمریکا و دولت های غربی تفسیرهای غلط و نادرستی از وضعیت جدید دارند و به جای پذیرفتن شرایط تازه و تعامل با آن، سعی دارند با استفاده از ابزارهای خود، آن چه که می خواهند بشنوند و از واقعیت فرار کنند و این مبنا، باعث مشکلات امروز منطقه است. به قول نوام چامسکی که می گوید: چه کسی در آمریکا باور داشت که صدام برای آمریکا خطرناک است و دارای سلاح کشتار جمعی؟ چه کسی باور می کرد که صدام با القاعده در ارتباط است؟ دستگاه تبلیغاتی چنان افکار عمومی را کنترل و هدایت کرد که بعد از ۲-۳ نظر سنجی بیش از ۶۰ درصد مردم آمریکا اعتقاد داشتند که صدام سلاح کشتار جمعی دارد و در حملات یازده سپتامبر نقش مستفیم! بر این اساس، هیات حاکمه مشروعیتی کاذب ساخت و به عراق حمله کرد و بعد که همه از سلاح کشتار جمعی و القاعده سئوال کردند، بوش دوم اشک در چشمانش جمع کرد و با خواندن دعای همیشگی اشت گفت: دموکراسی! بله ما برای دموکراسی به عراق آمده ایم! و چه هدفی بالاتر از دموکراسی
همین مبنای عمل و تصمیم گیری کماکان در آمریکا وجود دارد و به جای واقع بینی، تلاش می کند رویاهای خود را به جامعه بقبولاند و البته در این زمینه کار خود را به نحو احسن انجام می دهند. اما نتیجه این رویا پردازی ها در عمل چیزی جز شکست برای آن ها نیست. اشتباهات مکرر سیاسی و استراتژیک در عراق، لبنان و از همه مهمتر ایران.
اشتباهی که دولت های غربی در مذاکرات هسته در زمان آقای خاتمی مرتکب شدند و می خواستند از حسن نیت نظام، جمهور اسلامی سوء استفاده کنند و هنگامه ای به اشتباه خود پی برده بودند که دیگر دیر شده بود را اهل فن به خاطر دارند.
بگذریم! می خواهم بگویم امروز حزب الله در لبنان اسلام رحمانی را به بهترین وجه اجرا می کند چه آن که مبنای بینش و اندیشه اش، تعالیم امام موسی صدر است و مبنای حرکتش، سیره امام خمینی: اشداء علی الکفار و رحماء بینهم. روشی که حزب الله لبنان آن را اجرا می کند، گفت و گو و سیاست ورزی در داخل است و استواری و مجاهدت در برابر دشمن اصلی، اسراییل.
Comments (1) 
چندی پیش کتابی می خواندم بخشی از آن اشاره داشت به کتاب مخمصه اعراب نوشته فواد عجمی. درباره نویسنده کتاب در گوگل می گشتم که به
با این حال و برغم آرایش سیاسی جدید که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در منطقه به وجود آمده است، هنوز آمریکا و دولت های غربی تفسیرهای غلط و نادرستی از وضعیت جدید دارند و به جای پذیرفتن شرایط تازه و تعامل با آن، سعی دارند با استفاده از ابزارهای خود، آن چه که می خواهند بشنوند و از واقعیت فرار کنند و این مبنا، باعث مشکلات امروز منطقه است. به قول نوام چامسکی که می گوید: چه کسی در آمریکا باور داشت که صدام برای آمریکا خطرناک است و دارای سلاح کشتار جمعی؟ چه کسی باور می کرد که صدام با القاعده در ارتباط است؟ دستگاه تبلیغاتی چنان افکار عمومی را کنترل و هدایت کرد که بعد از ۲-۳ نظر سنجی بیش از ۶۰ درصد مردم آمریکا اعتقاد داشتند که صدام سلاح کشتار جمعی دارد و در حملات یازده سپتامبر نقش مستفیم! بر این اساس، هیات حاکمه مشروعیتی کاذب ساخت و به عراق حمله کرد و بعد که همه از سلاح کشتار جمعی و القاعده سئوال کردند، بوش دوم اشک در چشمانش جمع کرد و با خواندن دعای همیشگی اشت گفت: دموکراسی! بله ما برای دموکراسی به عراق آمده ایم! و چه هدفی بالاتر از دموکراسی
Themocracy